خلوت حریری ناز

ممنون که هستی خدا

خلوت حریری ناز

ممنون که هستی خدا

عناوین یادداشت‌ها

  • غنوده در آغوش آرامش 1398,06,20 12:58
    بسته ای آغوش چشمانت را به روی هر چه عدم می روی سر بر زانوی زمین بگذاری تا بشکافی پوسته ات را برای زایشی دوباره آهسته برخیزی بگشایی فضایی به سمت روییدن خویش تا قد بکشند ساقه های بازوانت به سمت آسمان برسی به آنجایی که خورشید بر فراز سرت می درخشد و در پیرامونت ببینی بزرگی جهان عشق و کوچکی زمین وجود را در تو جوانه ای بزند...
  • بگذار و بگذر 1398,06,17 14:27
    ای که از خلوت ناز می گذری بگذار و بگذر از من و از همه ی خاطره ها از دل سنگی و پر حشو و خطا برو ای تلخ ترین خاطره ام مانده ام... مانده از؛ شوم ترین حادثه ها بگذر از من و از خاطره هام #فرحناز هرندی/صبور
  • فروغ 1398,06,11 23:06
    #فروغ_بانو #81/6/12 قاصدک همره باد همره بویِ خوشِ فصلِ بهار می و موسیقی و پروانه و شمع مه و مهتاب به دورم همه جمع. قاصدک رقص کنان می آید خوش خبر، ناز کشان می آید خبر از آمدنی آورده خبر از نقره ماه آورده و تو ای شبنم صبح کوی دل آب بزن رنگ به رخساره مهتاب بزن دف بزن! ولوله کن باد بهار تو برقص سنبل من دخت شهریوری ام می...
  • نارنج های سپید 1398,06,08 11:41
    #لبخند_ژکوند_ #مونا_لیزا مبهوت لبخند ژکوند شدم وقتی امروز به نیابت از تو آیینه را بوسیدم. دیشب آمدی و دوباره میان حضور بهاری ات معطر شدند، نارنج های سپیدم آغوش باز کردی و من چون شکوفه های در حال فرود رقصیدم تا آغوش تو تو خندیدی و محکم مرا در آغوش فشردی دست در گردن رویاهایم انداختی بوسیدی لب احساس را گونه های شعر گل...
  • سکوت می کنم به احترام غم 1398,06,02 13:12
    من همان قصه ی سر بسته بمانم خوب است هردم از غصه و غم ؛ باز نخوانم خوب است من فرح نازم و آیینه ی درد و شکوه گر پریشانی هر شاه ندانم خوب است و ادامه دارد... فرحناز هرندی/صبور
  • اندکی خودخواهی 1398,05,31 12:28
    مهم نیست کسی مرا دوست بدارد یا ندارد!! همین که خودم؛ خودم را دوست دارم کافیست فرحناز هرندی/صبور
  • از خود راضیه راضی از خود 1398,05,31 12:25
    مهم نیست همه آدمای زندگیت رو از خودت راضی نگه داری همین که از خود راضی نباشی کافیه فرحناز هرندی/صبور
  • سرگردان 1398,05,31 11:01
    از من چیزی نمانده جز روحی ...
  • دار تنهایی 1398,05,31 09:25
  • با عددها حس من را جمع مبند 1398,05,23 13:04
    شعرهایم را به هم می بافی و من ستم های ترا با وهم خویش هی مزن بر گرده های شعر من طعنه های تلخ و تند با طعم نیش تو چه می فهمی از این احساس من از غم و از غصه و از حال ریش هر چه می خواهی بخوان من را کنون... "سنگ دل؛ بی تفاوت ؛ دل پریش" شاعرم بی پرده می رقصد قلم دلخوشم با واژه های تلخ خویش فرحناز هرندی/صبور